Golf

วันก่อน(21aug) ไปเล่นสโนว์บอร์ดมา แต่เนื่องจากเพื่อนๆยังไม่ว่างกัน แต่เราโคดว่าง ประกอบกับเกรงว่า หิมะจากละลายหายไปตามกาลเวลาเสียก่อน

เลยซื้อทัวร์ไปคนเดียวซะเรย แล้วเดี๋ยววันอังคารหน้า ค่อยไปกะเพื่อนอีกรอบ

รถออกประมาณ หกโมงเช้า สิบโมงเราก็มาถึงยอดเขา หลังจากเช่าอุปกรณืเรียบร้อย ก็ไปลุยกันเรย

คราวที่แล้วเล่นสกี เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาระดับเทพ เสียอย่างเดียว เบรคไม่เป็น คราวนี้เลยลองเล่นสโนว์บอร์ดดูมั่ง หลังจากลากสังขารพร้อมอุปกรณ์มาถึงที่หมาย

ก็ลองไถลๆไปดูก่อน ล้มลุกคลุกคลานไปตามระเบียบ เนื่องจากเล่นไม่เป็น และไม่ได้สมัครเรียน เพราะต้องเสียเวลาเรียนตั้งสองชั่วโมง มั่วๆหัดเองดีกว่า

ว่าแล้วก็ไปแอบๆดู ที่เค้าสอนเด็กกัน ลักจำเอา ไม่เสียตังค่าเรียน พอจับหลักได้แล้ว ก็ขึ้นลิฟท์ไปเล่นกันเลย เล่นไปซักพักก็ไม่ค่อยล้มแล้ว แต่กว่าจะถึงซักพักเนีย่

ก็ปวดไปทั้งตัวเหมือนกัน  คราวนี้ไม่ได้เอากล้องมา เพราะมาคนเดียว แต่ถึงเอามา กล้องก็คงจะพัง เพราะล้มซะ ไว้อังคารหน้า ค่อยถ่ายรูปมาลงละกาน

 

หลังจากกลับไทยไปเกือบปี ในที่สุดก็ได้มีโอกาสมาเยือนเมลเบิร์นอีกครั้ง

ไม่ค่อยมีอะไรแตกต่างไปจากปีที่แล้วเท่าไหร่ เพียงแต่ว่า มาคราวนี้ รู้สึกว่าเมืองน่าอยู่ขึ้นหน่อย เพราะมาแบบไม่ต้องเรียน ไม่มี assignment ให้ต้องปวดหัว >.<

คราวนี้เลยมาเที่ยวแบบสบายใจ

แต่ก็ไม่วาย เจออะไรให้หงุดหงิดอีกจนได้

เมื่อคืนระหว่างซื้อของกลับเข้าบ้าน เดินๆไป ได้ยินฝรั่งตะโกนว่า  fcuk u

ก็นึกว่ามันคุยเล่นกะเพื่อนมัน หันไปดู เหมือนมันจะเหล่ๆมาทางเรา

ก็ไม่ได้สนใจอะไรมัน แต่ก็มีแว่วๆมาเข้าหูอีกว่า ฟัก chinese

เริ่มสงสัยละ ว่ามันด่ากูแน่ แต่ด้วยที่ว่าเวลาโดนด่าเปนภาษาอังกิด มันรู้สึกไม่ค่อยโกรธเท่าโดนด่าเปนภาษาไทย ก็เลยไม่ได้สนใจ แล้วก็เดินต่อไป

ปีก่อนโน้น เคยเดินๆคุยโทรศัพท์อยู่ อยู่ดีๆมีฝรั่งย่องมาตะโกนใส่หูว่า how r u

เพื่อนๆมันเห็นเราตกใจ ขำกันใหญ่

ก็เลยหันไปถามมันว่ามึงเปนเชี่ยอะไร 

มันก็แปลกดีนะ ที่คนเราดูถูกคนอื่น เพียงเพราะแค่สีผิว

คงคิดว่าตัวเองโชคดีเหลือเกินที่เกิดเป็นคนขาว

แต่รู้มั้ยว่า พวกที่เข้ามาขอเงิน ที่เคยเจอ ก็ฝรั่งทั้งนั้น

           พวกที่มากินอาหารที่ร้านที่ทำงาน แล้ววิ่งหนี ก็ฝรั่งทั้งนั้น

           พวกฝรั่งตัวใหญ่ๆกล้ามใหญ่ๆ โดนคนไทยตัวนิดเดียวเตะคว่ำ ก็มีเยอะแยะ

น่ารังเกียจจริงๆ คนพวกนี้

ได้ชิดเพียงลมหายใจ
แค่ได้ใช้เวลาร่วมกัน
แค่เพื่อนเท่านั้น แต่มันเกินห้ามใจ
ที่ค้างในความรู้สึก ว่าลึกๆเธอคิดยังไง
รักเธอเท่าไร แต่ไม่เคยพูดกัน

อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้
มันมีความสุขแค่นี้ก็ดีมากมาย

เธอจะมีใจหรือเปล่า
เธอเคยมองมาที่ฉันหรือเปล่า
ที่เราเป็นอยู่นั้นคืออะไร
เธอจะมีใจหรือเปล่า
มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ แต่ไม่อยากถาม
กลัวว่าเธอเปลี่ยนไป
ไม่ถามยังดีซะกว่า
เพราะฉันรู้ถ้าเราถามกัน
กลัวคำๆนั้น อาจทำร้ายหัวใจ

อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้
มันมีความสุขแค่นี้ก็ดีมากมาย

เธอจะมีใจหรือเปล่า
เธอเคยมองมาที่ฉันหรือเปล่า
ที่เราเป็นอยู่นั้นคืออะไร
เธอจะมีใจหรือเปล่า
มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ
แต่ไม่อยากถาม
"กลัวรับมันไม่ไหว"